arrow_leftarrow_righticon_playicon_searchicon_twitterhouses_bluehouses_greenhouses_red

Ik ga mijn buuffie missen!

Voor Ria van der Spoel en Toos Laurentzen is de metamorfose van ‘hun’ Kolping minder prettig én leuk tegelijk. De vriendinnen wonen na 15 jaar straks niet meer naast elkaar, maar ze krijgen er wél meer gemak en lol voor terug.

Toos en Ria
TALIS1706 WM_171222_Toos&Ria_03-BEWERKT

De vrijdag voor kerst. Terwijl slopers in de Kolpingstraat de eerste steen veiligstellen, drinken Ria en Toos hun dagelijkse kopje koffie. ‘Ik vind het geen probleem om mijn huis te verlaten’, vertelt Ria. ‘Maar nu alles dichterbij komt, wordt het toch spannend. Gelukkig zijn we tijdens de kerstdagen nog hier met het hele gezin; als afsluiting van een mooie periode.’

Kierende trappen

Toos, die al naar een wisselwoning is vertrokken, verhuist in de zomer naar een appartement dat qua aantal vierkante meters meer bij haar past. ‘Het deed pijn om mijn huis te verlaten, maar ik ben blij dat ik af ben van de kierende trappen en tochtende ramen. Het werd tijd dat ze de boel eens flink onder handen namen. Of de sfeer in de wijk daardoor verandert?
Ik denk het niet. Sfeer zit in mensen, niet in stenen. Ik heb nu al zin om straks weer bij Ria ‘veur in de tuun’ te zitten; lekker kleppen met mekaar.’

Eerste rij

Met dat kleppen zit het wel goed, verwacht Ria. “Ik kom in een rijtje met vijf andere feestneuzen; allemaal mensen hier uit de straat. Fijn was dat ik zelf mocht bepalen waar ik wilde wonen. Ik heb de hoekwoning gekozen, aan de andere kant van de woon-werkpanden en het pleintje.”

Uiteindelijk krijgt Ria in de loop van 2019 de sleutel van haar nieuwe huis, als een van de laatsten. “Da’s lang wachten, maar ik heb het geluk dat mijn wisselwoning precies tegenover mijn nieuwe huis ligt. Tijdens de bouw zit ik op de eerste rij!’

Terug naar verhalen