arrow_leftarrow_righticon_playicon_searchicon_twitterhouses_bluehouses_greenhouses_red

Het begint nu echt ergens op te lijken

Door de renovatie van haar hoekwoning aan de Leo XIII-straat heeft Sabine Reineke eindelijk de keuken die ze graag wilde. Ook hoeft ze in de zomer niet meer met een kruik naar bed, als het goed is. Toch is ze vooral blij dat de operatie erop zit. ‘Ik had stress in hoofdletters.’

Sabine Reineke
WM_Sabine_Reineke_06_highres_RGB

Oorspronkelijk komt Sabine uit de omgeving van Hannover in Duitsland. In 1994 verhuist ze voor haar studie naar Nijmegen. ‘Ik heb twee jaar op een studentencomplex en daarna met vrienden in een huis gewoond. Na mijn studie ben ik in een woongroep in de Wolfskuil gaan wonen. Na 10 jaar wilde ik iets voor mezelf. Via Entree vond ik een woning in de Leo XIII-straat. Ik viel als een blok voor de tuin.’

Betrokken

Sabine woont nu zo’n acht jaar in de Kolping. ‘Ik voel me goed. Het is rustig, zeker hier in het hoekje. Heel veel contact met mensen in de straat heb ik niet, maar ik vind het wel leuk om bij de buurt betrokken te zijn. Daarom heb ik me ook aangemeld voor de klankbordgroep om mijn bijdrage te leveren aan het renovatie- en nieuwbouwproject.’ Ook de Leo XIII-straat ondergaat een complete  metamorfose. De meeste huizen gaan tegen de vlakte, behalve dat van Sabine en haar buren. ‘Dit heeft onder meer te maken met het behoud van de huidige ingang van de straat aan de Muntweg. Ik ben er blij mee, want ik vind dit een mooi huis.’

Buitenkraantje

En dat huis is intussen gerenoveerd. Sabine: ‘Ik heb een nieuwe keuken en badkamer. Verder zijn de plafonds verlaagd en de muren geïsoleerd. Wat fijn is, omdat het ’s nachts enorm koud kon worden. Ook in de zomer. Ze zijn trouwens nog niet helemaal klaar. Er komen nog een nieuw balkon en een stroomaansluiting in mijn schuurtje.’ Sabine glimlacht op de vraag of ze tevreden is. ‘Sommige dingen zijn echt verbeterd, zoals de keuken. Die was hard aan vervanging toe. De badkamer is voor mijn gevoel vooral optisch beter geworden. Zo mis ik bijvoorbeeld mijn oude douchekraan. Ook de wc-apparatuur is van minder goede kwaliteit dan eerst. Waar ik wel héél blij mee ben, is het buitenkraantje in mijn achtertuin. Die kwam tijdens de warme zomerperiode prima van pas.’

Cement krabben

Dat een renovatie er ook figuurlijk stevig inhakt, kan Sabine volmondig beamen. ‘Voor de verhuizing naar mijn wisselwoning heb ik alles moeten inpakken en meenemen, inclusief mijn schuurspullen. Na zes weken relatieve rust moest ik weer aan de slag in mijn eigen huis om alles op te ruimen en te klussen. Bij terugkomst trof ik een woning aan die niet klaar was om er weer in te trekken. Een aantal dingen waren niet afgewerkt, het stucwerk was nog nat en het keukenblok had tijdens de installatie waterschade opgelopen. Verder zat overal cement. Een week lang heb ik moeten krabben om het weg te krijgen. Pas op het allerlaatste moment konden we met schilderen en het leggen van de vloeren beginnen. Het was één grote race tegen de klok. Ik had stress in hoofdletters. Maar dat was het uiteindelijk allemaal meer dan waard. Het begint nu echt ergens op te lijken.’

Terug naar verhalen