arrow_leftarrow_righticon_playicon_searchicon_twitterhouses_bluehouses_greenhouses_red

Fijn dat het huis in de familie blijft

De ‘Kolping-operatie’ levert behalve een nieuwe buurt, ook veel mooie familieverhalen op. Neem Ramona Kilkens. Zij en haar gezin zeiden hun renovatiewoning vaarwel en wonen nu in het huis van haar moeder die binnenkort naar het nieuwe appartementengebouw verhuist.

Kai en Ramona
WM_180516_Vloggen_08-bewerkt-RGB-smaller

Een zonnige middag, Kolpingbuurt. Op het bordje naast de bel staan de namen van Ramona en Patrick Kilkens, hun zonen Damian en Kai en niet te vergeten, hond Pip. ‘Eerst hing het bordje aan ons huis in de Kettelerstraat’, vertelt Ramona (samen met Kai op de foto hierboven). ‘Dat was een reno-vatiewoning. We konden terug, maar hebben er bewust voor gekozen om in het gerenoveerde huis van mijn moeder te gaan wonen. Zij woont nu in een tijdelijke woning en verhuist straks naar het nieuwe appartementengebouw.’

Beetje raar

Ramona is blij met haar keuze om terug te keren naar het huis waar ze is opgegroeid. ‘Achteraf gezien hadden we ook een nieuwbouwwoning kunnen krijgen, maar die hebben beneden minder vierkante meters. Ook is het wel relaxt om (toevallig) maar één keer in plaats van twee keer te verhuizen. Dat scheelt een hoop stress en troep. Bovendien kende ik deze plek. Het huis is mooi opgeknapt, al voelt het nog steeds een beetje raar om hier te wonen. Maar het is vooral fijn dat het huis in de familie blijft en niet wordt gesloopt, zoals dat van mijn zus Esmeralda en mijn schoonouders.’

Waterpomp

Ramona is altijd nauw betrokken geweest bij haar buurt. ‘Mijn hart ligt hier. Ik zet me graag in voor de bewoners. Daarom zit ik ook in de klankbordgroep, net als Esmeralda. Zeker in het begin wilde ik weten wat Talis van plan was en mee kunnen beslissen over allerlei keuzes. Ik ben best wel tevreden over wat we hebben bereikt. Zeker over onze ideeën die echt worden uitgevoerd. Zo komt er definitief een waterpomp op het pleintje, net voorbij de friettent. Ideaal voor de kleintjes. Die kunnen er straks lekker spelen. Kinderen worden sowieso op een leuke manier bij de hele operatie betrokken, zoals via het vlog-project waar ook mijn zoon Kai aan meedoet (zie kader, red.).’

Pannakooi

Mede door haar inzet voor de klankbordgroep is Ramona ervan overtuigd dat de Kolping een fijne plek blijft om te wonen. ‘Eerst dacht ik: haal toch een bulldozer door de buurt en bouw alles nieuw. Dat is niet haalbaar, wat ik ook wel snap. Daarom moeten we er het beste van maken. En dat lukt goed, ook door de aanleg van nieuwe pleintjes, meer groen en extra voorzieningen. Voor onze deur komt zelfs een pannakooi. Die zou NEC-kleuren krijgen, maar dat kan niet doorgaan. Terwijl bijna iedereen in de Kolping wel iets met de club heeft. Maar mij hoor je niet klagen. De buurt wordt er alleen maar mooier van.’

Terug naar verhalen