arrow_leftarrow_righticon_playicon_searchicon_twitterhouses_bluehouses_greenhouses_red

Geschiedenis van de Kolping

De Kolpingbuurt is in 1950 gebouwd als een arbeiderswijk naast de Muntweg. De straten zijn smal. Dat komt omdat er meer huizen zijn gebouwd dan de bedoeling was. Dat had te maken met de huurprijs: die moest laag blijven.

Een deel van de Kolpingbuurt, uit 1952-1953
TALIS1706 1952-1953

De geboorte van een arbeiderswijk

In 1947 zag de katholieke Woningbouwvereniging Kolping het levenslicht. Anders dan protestanten en socialisten hadden katholieken (toen 80% van de Nijmeegse bevolking) nog geen eigen vereniging. Bovendien heerste er enorme woningnood. Tussen september 1950 en juni 1953 werden fasegewijs 254 woningen op het kleine stukje goedkope grond tussen de Muntweg en de spoorlijn gebouwd. Anders dan gepland gingen niet alleen katholieken naar de Kolpingbuurt. Zo reserveerde de gemeente 20% van de huizen voor Indische Nederlanders en kwamen ook ambtenaren, militairen, werknemers van de NS, de PTT en de elektriciteitscentrale richting Kolping. Verder kreeg personeel van grote bedrijven als Smit, Nijma, Philips en Honig voorrang bij het zoeken van een huis: arbeiders én chefs. Tenslotte wees Bureau Huis vestinghuizen toe aan gezinnen die in een krot/noodwoning leefden of ergens inwoonden. Vanaf haar ontstaan was de Kolping dan ook een gemêleerde buurt met een volks karakter; een echte arbeiderswijk.